Παραμύθι αναγνώστριας – Σοφία Βασιλειάδου
♦ Άνοιξε με έκπληξη τα μάτια του. Το γράμμα έγραφε:
«Προς την Αυτού Εξοχότητα, βασιλέα Γιουβαρλάκη, κυβερνήτη των 17 Λαχανοπολιτειών.
Η Επιτροπή Αξιολόγησης Βασιλικών και Κυβερνητικών Ικανοτήτων (ΕΑΒΚΙ) φυλάει σε ασφαλές μέρος το στέμμα σας, μαζί και με άλλα στέμματα των βασιλέων Ποντικάκη, Παιχνιδάκη, Ρεβυθάκη και των προκατόχων σας.
Το στέμμα, προς το παρόν, μας ανήκει. Πρέπει να αγωνιστείτε για να πειστούμε ότι είστε κατάλληλος κυβερνήτης για εμάς. Θα ακολουθήσει ενημέρωση για τις δοκιμασίες.
Με τιμή,
ΕΑΒΚΙ.»
♦ Ο βασιλιάς Γιουβαρλάκης δεν είχε ποτέ του σκεφτεί ότι θα ένιωθε τόσο γυμνός χωρίς το στέμμα του. Τι ήταν αυτό; Επανάσταση; Τρομοκρατία; Αμέσως φώναξε τον μάγειρα και τους υπόλοιπους υπηρέτες. Κανείς δεν εμφανίστηκε!
♦ Αντί για εκείνους που καθημερινά χτυπούσαν προσοχή στις προσταγές του — τον μάγειρα, την καμαριέρα, τον σοφέρ, τον κομμωτή, τον δοκιμαστή τροφών, τον βασιλικό ιατρό, τον οργανοπαίκτη — παρουσιάστηκε ένας μάλλον μικρόσωμος, μάλλον νευρικός άντρας και του συστήθηκε (απίστευτο! όχι σε προσοχή!).
♦ — Καλημέρα! Ονομάζομαι Αμφιβόλιος Κριτάκης και είμαι εκπρόσωπος της Επιτροπής Αξιολόγησης. Όλο το υπηρετικό προσωπικό σας έχει πάρει άδεια ξεκούρασης και εγώ δεν βρίσκομαι εδώ για να σας φροντίζω. Αυτό θα το κάνετε μόνος σας. Είμαι εδώ για να σας παρακολουθώ στις δοκιμασίες.
♦ — Ξέρετε, εμείς οι πολίτες των 17 Λαχανοπολιτειών βαρεθήκαμε να παλεύουμε μόνοι και να μαθαίνουμε ότι εσείς ξυπνάτε καθημερινά στις δώδεκα, τρώτε πλουσιοπάροχα, κάνετε σπορ, ακούτε μουσική, ξανακοιμάστε, ξανατρώτε και… νομοθετείτε για εμάς χωρίς να μας γνωρίζετε! Γι’ αυτό μένει να δούμε αν είστε ο κατάλληλος κυβερνήτης.
♦ — Μα αυτό είναι σκέτη τρέλα! Δεν έχω να αποδείξω τίποτε και σε κανέναν!
♦ — Έχετε! Τα πάντα σε εμάς! Διαφορετικά, το στέμμα σας θα καταστραφεί και εσείς θα ψάχνετε άλλο βασίλειο.
♦ Ο βασιλιάς Λάκης κατάλαβε πόσο αποφασισμένος ήταν ο Αμφιβόλιος.
♦ — Και τι δοκιμασίες είναι αυτές; Γευσιγνωσίας; Τραγουδιού; Ιππασίας; Ξιφομαχίας; Ηθοποιίας; Είμαι σε όλα τέλειος!
♦ — Όχι. Είναι δοκιμασίες γνώσης των προβλημάτων των υπηκόων σας. Και ξεκινάμε αμέσως.
♦ — Ερώτηση πρώτη: Πότε ήταν η τελευταία φορά που κατεβήκατε στην κεντρική πλατεία και περπατήσατε στους δρόμους;
♦ … (σιγή)
♦ — Ερώτηση δεύτερη: Ποια είναι τα τρία πιο σημαντικά θέματα που συζητούν οι υπήκοοί σας αυτή την περίοδο;
♦ … (σιγή)
♦ — Ερώτηση τρίτη: Πότε ήταν η τελευταία φορά που διοργανώσατε μία γιορτή για τον λαό;
♦ … (σιγή)
♦ — Ερώτηση τέταρτη: Πού πηγαίνουν όλα τα φαγητά που περισσεύουν από τα πλουσιοπάροχα γεύματά σας;
♦ … (η σιγή άρχισε να γαργαλάει τα ρουθούνια του βασιλιά Λάκη, να φαγουρίζει τις παλάμες του και να σκοτεινιάζει την καρδιά του…)
♦ — Ερώτηση πέμπτη: Γιατί τις τεράστιες εκτάσεις γης γύρω από το παλάτι σας δεν τις μετατρέπετε σε παιδότοπους;
♦ — Μη συνεχίζετε, κύριε Αμφιβόλιε… γιατί αμφιβάλλω κι εγώ για μένα. Δεν ήξερα ότι ζούσα τόσο μόνος, αν και βασιλιάς ενός ολόκληρου λαού. Τελικά, ζει κανείς μόνο όταν ζει μαζί με τους άλλους. Λυπάμαι… και σας ευχαριστώ για αυτό το μάθημα ζωής.
♦ Έτσι, ο βασιλιάς Λάκης από Γιουβαρλάκης έγινε πρόεδρος στη σύσκεψη όλων των βασιλέων και όλοι μαζί εξέδωσαν το Διάταγμα Σωστής Διακυβέρνησης.
♦ Παιδιά γέμισαν τις πλατείες, τραπέζια στρώθηκαν για όλους, οι πόρτες των παλατιών άνοιξαν και ο ήλιος της Δημιουργίας, της Χαράς και της Προκοπής ανέτειλε ξανά στα βασίλεια.
♦ Εργασία, σχολεία, παιχνίδι, αγάπη και αλληλεγγύη έγιναν καθημερινότητα.
♦ Όσο για τον Αμφιβόλιο, παρέμεινε σύμβουλος του βασιλιά Λάκη — όχι για να αμφιβάλλει πια, αλλά για να θυμίζει.
♦ Ηθικό δίδαγμα
♦ Κανείς δεν είναι πραγματικά μεγάλος όταν μένει μόνος του. Μεγάλος γίνεται όταν ακούει, νοιάζεται και περπατά μαζί με τους άλλους. Τότε ο κόσμος γεμίζει χαμόγελα.
📜 Παραμύθι & εικόνα: © fairytalesworld.com
Για προσωπική χρήση μόνο – Απαγορεύεται η εμπορική αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δες τους Όρους Χρήσης