Το Ασχημόπαπο

🦢 Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα σε μια φωλιά με καλάμια δίπλα στη λίμνη, γεννήθηκαν πολλά παπάκια. Όλα ήταν μικρά, κίτρινα και χνουδωτά.

♦ Όλα… εκτός από ένα. Ένα αυγό έσκασε τελευταίο και από μέσα βγήκε ένα παπάκι γκρι, μεγάλο και κάπως αδέξιο.

♦ Τα άλλα παπάκια το κοίταζαν περίεργα. Η πάπια μαμά το πλησίασε και είπε:

— Χμ…είσαι λίγο αλλιώτικο, αλλά δικό μου είσαι και εσύ, θα σε λέμε Μπου.

♦ Μα όσο περνούσαν οι μέρες, ο Μπου δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα παπάκια. Δεν ήξερε να παίζει καλά, περπατούσε αλλόκοτα και έκανε περίεργο ήχο.

♦ Τα αδερφάκια του άρχισαν να τον κοροϊδεύουν.

— Κοίτα πώς περπατάς! — Τι φωνή είναι αυτή; — Δεν μοιάζεις καθόλου με εμάς!

♦ Ο Μπου ένιωθε μόνος και διαφορετικός. Δεν ήθελε πια να βγαίνει έξω. Καθόταν μόνος του στην άκρη της λίμνης και κοιτούσε τα σύννεφα.

♦ Μια μέρα, πήρε την απόφαση να φύγει. Περπάτησε μέσα από χωράφια, πέτρες και φύλλα. Κανείς δεν τον σταμάτησε. Ίσως και να μην τον πρόσεξαν.

♦ Στο δρόμο συνάντησε μια γάτα που του είπε:

— Εσύ δεν είσαι παπί. Μάλλον είσαι κάτι… περίεργο.

♦ Πήγε κοντά σε κοτόπουλα. Εκείνα γέλασαν:

— Χα! Χα! Ούτε φτερά σαν εμάς έχεις, ούτε μύτη κανονική!

♦ Ο Μπου άρχισε να πιστεύει ότι δεν ανήκει πουθενά. Ούτε πάπια, ούτε κοτόπουλο, ούτε τίποτα.

♦ Πέρασε ο καιρός και ή ρθε χειμώνας. Κρύο, χιόνι και σιωπή. Ο Μπου χώθηκε σε έναν φράχτη και κοιμήθηκε για πολλές μέρες.

♦ Όταν ξύπνησε, όλα είχαν αλλάξει. Είχε έρθει η Άνοιξη και ο ήλιος είχε ζεστάνει το χώμα. Κοντά στη λίμνη έπλεαν μεγάλα άσπρα πουλιά ήσυχα και όμορφα, ήταν κύκνοι.

♦ Ο Μπου κατέβηκε στο νερό, ήρεμα. Δεν περίμενε τίποτα από κανένα, μόνο να τον αφήσουν να μείνει λίγο εκεί.

♦ Ένας από τους κύκνους τον πλησίασε:

— Είσαι καινούργιος εδώ; Α! Τι όμορφα φτερά έχεις!

♦ Ο Μπου έμεινε ακίνητος. Κανείς δεν του είχε μιλήσει έτσι ποτέ.

♦ Κοίταξε το νερό και είδε έναν κύκνο — ίδιο με τους άλλους, ήταν ο εαυτός του. Απλώς είχε μεγαλώσει και είχε αλλάξει.

♦ Δεν είπε τίποτα. Μόνο κάθισε μαζί τους και ένιωσε κάτι απλό: ότι δεν ήταν πια μόνος.

🦢 Δεν ήταν το πιο δυνατό, ούτε το πιο έξυπνο, ούτε το πιο όμορφο.
Αλλά κάποια στιγμή… κάποιος τον είδε αλλιώς.

Και αυτό ήταν αρκετό.


📜 Παραμύθι & εικόνα: © fairytalesworld.com
Για προσωπική χρήση μόνο – Απαγορεύεται η εμπορική αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δες τους Όρους Χρήσης

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κύλιση στην κορυφή